Hallo daar!
Op dit moment zitten we in een gigantisch winkelcentrum in Jakarta, te wachten op onze vlucht naar Dubai om half 1 vannacht. Mooi moment om mijn Grammar tentamen te leren (ik heb geen leven...) en de afgelopen dagen weer eens voor jullie samen te vatten.

Drie weken op pad en naast het uitdagen van Ben de Moslim, door een schoen naar zijn hoofd te gooien, hebben we inmiddels ook al heel wat natuurlijke elementen getrotseerd.
We waren gebleven bij het plan om te gaan raften. 's Morgens om kwart over 8 werden we opgehaald door een busje, maar moesten eerst nog heel wat mensen ophalen onderweg naar de bergen.
We waren op pad met een zooi Australiers en twee Ieren. Eenmaal aangekomen bleken wij bij een ander groepje, twee Japanse meiden, in de boot terecht te komen en Com (you can call me Dot Com), onze raftkapitein die erg van stoute grapjes hield.
Ik had nog nooit geraft en wist dan ook niet of ik het leuk zou vinden, of misschien toch iets te heftig. Onze Japanse meiden konden geen Engels, maar Com sprak perfect Japans. Hij gaf telkens alle peddel-opdrachten in het Engels en Japans en aangezien onze meiden na een uur raften nog steeds de woordjes Stop en Forward niet uit elkaar konden houden, en wij de Japanse versies hiervan inmiddels wel kenden, zijn we maar in het Japans verder gegaan. Mygogi!!! Njametee!!!
Helaas bleek dat de meiden ook eigenlijk gewoon liever met de peddel het water aaiden of helemaal niets deden en gezellig samen kletsten, dus Com moest alles ontzettend hard bijsturen en riep na een hele tijd braaf geduldig te zijn gebleven uiteindelijk wanhopig uit "If you were like them too, I would kill myself!" Ze konden toch geen Engels...
Al met al was het raften toch een grappige ervaring, zijn we van een best hoge waterval naar beneden gedonderd en hebben we alles prima overleefd. Ik zal het maar niet al te uitgebreid hebben over Com's liefdesverklaringen voor mij (you're my inspiration for life, I'll spend my whole life searching for a girl like you... I know what neuken in de keuken means, neuken in the raft??? If your boyfriend ever hurts you, tell me and I'll come and rescue you...) en zijn expres richting bomen sturen zodat ik we plat moesten liggen en ik dus met mijn hoofd zo'n beetje op zijn benen terecht kwam...
Ow wat doe ik nou? Ik zou het niet uitgebreid vertellen :)

Na het raften zijn we 's avonds als afscheid bij Anna in Sanur gaan eten. Voor Romano en Anna hadden we een week lang gezocht naar iets leuks om ze te bedanken, maar we konden niets vinden en/of bedenken. Anna was er niet, maar kwam later wel terug en was blij verrast dat we er waren, dus Romano en zijn broer hadden voor die tijd ons eten geregeld bij een lokale markt. We hebben ontzettend zitten lachen met zijn broer, want die vond dat vrouwen willen dat mannen tegen hen liegen, maakte ons wijs dat hij al drie keer getrouwd was en vond het prachtig om uitgebreid uit te beelden hoe een lokale Spa-behandeling in zijn gang ging waarbij de 'female area' met traditionele geuren en olien uitgerookt werd om nare geurtjes te voorkomen... Romano nodigden we uiteindelijk maar uit om met ons uit eten te gaan vrijdag, zodat we hem toch nog een beetje konden bedanken voor alles wat hij voor ons geregeld had.
Toen we vertelden dat we waren wezen raften en dat we dat niet via hem geboekt hadden, bleek dat wij probeerden hem niet op te zadelen met al onze boekingszorgen en planning van activiteiten, maar dat juist DAT het enige cadeau was dat we hem hadden kunnen geven. Toch wel vreemd soms, cultuurverschillen... We namen afscheid (en heel veel foto's) van Anna en de rest en zijn weer terug naar onze kamer in Kuta gegaan om als een blok in slaap te vallen.

De volgende werd het een relaxdag. Lekker lang uitslapen en wat winkelen en op het strand liggen. 's middag kwamen de jongens alweer aan op Bali en we spraken af die avond wat met hen te gaan eten. Onderweg naar ons meeting point kwamen we Anne, onze Amerikaanse vriendin, tegen die zich helemaal suf had gekocht aan souvenirs en een extra tas had gekocht om ze te kunnen dragen. We sleepten haar ook mee naar het etentje en onze Cruise-club was weer compleet en supergezellig!We zijn nog wat bij Wahyu gaan drinken in zijn loungeclub en hebben ons weer eens ouderwets rotgelachen. Anne zou devolgende ochtend weer vertrekken naar de States en had nog wel zin in een relaxte full-body massage voor ze het vliegtuig in ging. Aangezien Stephan en mij dat ook wel erg goed in de oren klonk, spraken we de volgende ochtend af om op massagetocht te gaan. Heerlijk genoten van een massage waarbij geen tieten werden gemasseerd (zoals bij Tanja...), en lekker uitgesuft daarna met Erwin erbij nog wat gaan drinken, Anne op de taxi gezet en Tanja erbij gelokt met een donut. Klaar voor de surfles!
We kregen een Indonesisch uurtje (25 min.) les en mochten daarna zelf wat aanklooien in de golven. Ik heb wel tot twee of drie keer toe bijna tien minuten over een golf gesurft! Ben ook 1 keer bijna verzopen en heb me constant tegen zonnebrand moeten verdedigen, maar ach, dat doet er natuurlijk niet toe...
Daarna zijn we met Wahyu wat gaan eten bij een Belg met een restaurantje en vervolgens zijn we een stuk verder op het strand gaan liggen, waar Tanja en Erwin al gauw de gigantisch hoge golven gingen trotseren. Ik wat foto's gemaakt en vervolgens met Stephan erbij gedoken, waar we allemaal erg stoer gingen doen om door golven heen te springen of eronderdoor te duiken (dat was trouwens de enige manier waarop je die golven een beetje normaal kon overleven. Tanja verzoop bijna toen ze twee golven achter elkaar over zich heen kreeg en de grond niet meer kon raken en ik raakte zover weg dat de lifeguard eruit zag als een erg boze docent voor de klas. Ik was natuurlijk zo ontzettend goed getraind dat ik met gemak weer terug kwam (ahum), dus eigenlijk was er niks aan de hand. Uiteindelijk compleet uitgeput op de kant neergeploft en nog even liggen slapen om het gewoel van de zee uit mijn hoofd te krijgen, wat na zo'n twee uur voorzichtig lukte.
We hadden voor die avond afgesproken met Romano wat te gaan eten, maar hij reageerde telkens niet op onze smsjes. Uiteindelijk zei hij te druk te zijn met zijn werk en daarna wel wat met ons te gaan drinken, dus hebben we in een heel luxe resort met de mannen maar pizza gegeten. (die overigens de ontzettend dure prijs wel heel erg waard was)
Daarna weer naar Wahyu gegaan en Romano gesmst, maar die vond Wahyu's idee om naar een lokale gay-bar te gaan niet zo geslaagd. Aangezien we daarna nog ergens anders zouden gaan dansen, vroeg hij of we hem dan wilden smsen. Uiteindelijk is hij helemaal niet meer geweest. Of zijn werk en de gezelligheid in de Brother's Bar waar hij zat echt de redenen waren weten we niet, maar het is wel verdraaid moeilijk om door cultureel gebonden beleefdheid heen te prikken!
In de gay-bar hebben we ons natuurlijk helemaal rotgelachen, op Erwin na dan, want hoewel hij degene was die het graag eens mee wilde maken, had hij het niet heel erg naar zijn zin. Helemaal niet toen Tan en ik hem weigerden te helpen toen een man steeds dichter bij hem kwam dansen, want vorige week in de Sky Garden schoot hij ons ook niet te hulp :) Daarna naar de La Vida Loca gegaan en lekker gedanst waarna we terug naar Kuta gingen om naar Sky Garden te gaan. Eigenlijk was ik helemaal verrot en gelukkig Erwin ook, dus die heeft mij naar Rita's house gebracht om vervolgens zelf verdwaald te raken. Wat een heer ;) Tanja kwam een paar uur later en was met Stephan, Wahyu en diens neef nog even gaan feesten in Sky Garden.
De ochtend erna was het inpak en souvenir-koop tijd, dus zijn we om 10 uur ons bed uitgestrompeld op zoek naar tassen, zilver, sarongs en andere troep. 12 uur terug om het laatste in te pakken, uit te checken, taxi naar het vliegveld te bellen.... Om er vervolgens achter te komen dat we pas om 8 uur die avond vlogen in plaats van 3 uur smiddags!!!
Dat betekende nog 5 uur meer tijd om in te pakken, te slapen, shoppen, lezen en manicure/pedicures af te struinen!!! Heerlijk zo'n fout...
Vlucht naar Jakarta ging goed, lekkere bami goreng gegeten op het vlie